Myszy uczone łączenia zapachów ze smakami i strachem ujawniły obwód mózgowy, który pozwala tworzyć silne, pośrednie skojarzenia. Zespół z Instytutu Badawczego Szpitala del Mar wykazał, że ciało migdałowate współpracuje z obszarami kory mózgowej, by zapisywać powiązania między bodźcami pozornie niezwiązanymi. Gdy ten obwód zostanie wyciszony, skojarzenia znikają — to wskazówka, że u ludzi podobne mechanizmy mogą leżeć u podstaw PTSD czy psychoz, a w przyszłości stać się celem terapii modulujących aktywność mózgu.
Na co dzień podejmujemy decyzje na podstawie doświadczeń — zarówno oczywistego „bodziec → skutek”, jak i subtelnych zależności: zapach kawy może zmienić odbiór smaku ciasta, a melodia przypomnieć dawne emocje. Badacze chcieli zrozumieć, jak mózg łączy takie kropki i które jego obszary o tym decydują.
Model: myszy laboratoryjne.
Nauka skojarzeń: zapach banana łączono ze słodkim smakiem, a zapach migdałów — ze słonym.
Wprowadzenie bodźca awersyjnego: później negatywne doświadczenie powiązano z zapachem banana.
Efekt: zwierzęta zaczęły unikać smaku słodkiego, mimo że wprost nie kojarzono go z karą — skojarzenie przeszło pośrednio przez zapach.
„Myszy utworzyły pośrednie skojarzenie między słodkim smakiem a bodźcem awersyjnym poprzez jego powiązanie z konkretnym zapachem” wyjaśnia dr Arnau Busquets.
Wykorzystując wektory wirusowe i metody obrazowania, naukowcy śledzili aktywność neuronów podczas kodowania i utrwalania skojarzeń.
Ciało migdałowate (emocje, strach, lęk) uaktywniało się, gdy myszy łączyły bodźce węchowe i smakowe.
Zidentyfikowano połączenia ciała migdałowatego z obszarami kory mózgowej, co sugeruje obwód kontrolujący pośrednie powiązania.
Hamowanie aktywności ciała migdałowatego podczas ekspozycji na bodźce blokowało tworzenie skojarzeń.
Choć badanie przeprowadzono na myszach, autorzy wskazują, że obwody decyzyjne u ludzi mogą działać podobnie. To ważna wskazówka dla zrozumienia i leczenia zaburzeń, w których nieadekwatne skojarzenia napędzają objawy:
PTSD (zespół stresu pourazowego): neutralne bodźce (zapach, dźwięk) stają się nośnikami lęku poprzez skojarzenia pośrednie.
Zaburzenia psychotyczne: zaburzone łączenie danych zmysłowych może wzmacniać błędne przekonania.
Stymulacja mózgu / neuromodulacja: precyzyjne dostrajanie aktywności ciała migdałowatego i połączonych z nim obszarów kory.
Terapie poznawczo-behawioralne: protokoły wygaszania nieadaptacyjnych skojarzeń z wykorzystaniem kontrolowanych ekspozycji na bodźce.
Czy to oznacza, że zapachy można wykorzystać w terapii?Potencjalnie tak — aromaty mogą działać jako bezpieczne sygnały w protokołach wygaszania lęku, choć potrzebne są badania kliniczne.
Czy wyniki przenoszą się jeden do jednego na człowieka?Nie — to model zwierzęcy, ale mechanizmy obwodowe są u ssaków często zachowane.
Czy dezaktywacja ciała migdałowatego jest bezpieczna?W badaniu użyto technik eksperymentalnych u zwierząt. U ludzi stosuje się nieinwazyjne metody modulacji i dokładną kwalifikację pacjentów.
wektory wirusowe do śledzenia i modyfikacji aktywności neuronów,
zadania warunkowania węchowo‑smakowego i awersyjnego,
obrazowanie aktywności wybranych obszarów mózgu,
czasowe hamowanie aktywności ciała migdałowatego w krytycznych momentach uczenia.
Badanie pokazuje, że pośrednie skojarzenia są zakodowane w konkretnym obwodzie łączącym ciało migdałowate i korę. To nie tylko pogłębia rozumienie podejmowania decyzji, ale otwiera drogę do celowanych terapii zaburzeń, w których nieadaptacyjne połączenia rządzą zachowaniem.